Roman „Majčinstvo“ Šile Heti (1976), kanadske književnice rođene u porodici jevrejsko-mađarskih imigranata, već nakon prvog izdanja prepoznat je kao snažno i autentično ostvarenje posvećeno intimnom iskustvu savremene žene.

Novi su se vek i milenijum pokazali u isti mah i prilično oštri i veoma darežljivi, pa su se, kao i u brojnim drugim domenima, manje ili više umetničkog stvaralaštva, rastočile i granice onoga što i poezija jeste ili barem načelno jeste.

U knjizi „Skriveni potencijal“ Grant tvrdi da uspeh ne zavisi samo od talenta već od onoga što naziva „stopom poboljšanja“ – veština i sposobnosti koje smo stekli do tog trenutka, kao i napredak podeljen s uloženim trudom. Kroz fascinantna istraživanja pokazuje da su istrajnost, agilnost u učenju i stalne povratne informacije bolji pokazatelji dugoročnog uspeha od statičnih faktora poput koeficijenta inteligencije ili ranih postignuća.

Davno sam na internetu naišla objavu na kojoj je neko napisao otprilike nešto ovako: „Želim da živim u svijetu koji je režirao Kventin Tarantino.“ Ja to svaki put pomislim kada pročitam novi Basarin roman. Ne zato što je njegov svijet ljepši ili lakši za život, jer nije (neko će reći da je i gadniji, ali to je uglavnom zato što u realnosti okrećemo glavu od stvari koje nas u njegovom zgusnutom tekstu dočekaju „na gotovs“), nego zato što je vrijeme koje Basara formira u svom umjetničkom univerzumu drugačije.

Mešajući i preplićući istorijsku osnovu s obiljem izmišljenih i nadograđenih detalja, zapleta i obrta u kojima maštom dorađuje ili ubacuje nedovoljno istražene istorijske enigme, Keri Baret nas u romanu „Knjižara tajni“ vodi u predratni Portugal gde se leta 1938. mlada britanska glumica Lara Houp, nakon očeve smrti, obrela u prestonom Lisabonu da istraži majčino portugalsko krilo porodice.

„Hamnet“ – sjajan, beskrajno dirljiv, potresan roman, pun divnih opisa koji nam dočaravaju duh elizabetanske Engleske. Tužan, prelep, pa opet tužan… Parčićima preostalog srca uživala sam u ovoj priči, plakala, pa opet uživala.

Prikaz romana „Dosije Glumac“ donosi osvrt na debitantsko delo Isidore Radonjić, koje se bavi temama medijskih manipulacija, laži, nasilja nad ženama i društvenog suđenja bez potpune istine. Kroz priču o traumi, krivici i borbi za pravdu, roman osvetljava složene odnose između žrtve, optuženog i medija, nudeći snažnu sliku savremenog društva.

U središtu radnje ovog romana švedskog pisca Markusa Jarla nalaze se sestre Julija i Liv, čiji su životi spolja veoma različiti, ali duboko povezani prošlošću, tajnama i neizgovorenim emocijama. Glavna junakinja je medicinska sestra koja radi na odeljenju neonatologije u bolnici u Stokholmu, što čini njen život stresnim, kao i činjenica da je samohrana majka čiji bivši muž često predstavlja izvor konflikta. Nasuprot njoj stoji njena starija sestra Liv, čija svakodnevica spolja deluje mirno i uređeno.