Nešto manje od godinu dana nakon svoje prezentacije u Budimpešti na Sajmu knjiga, prevod knjige priča „Beograđanki“ Igora Marojevića na mađarski jezik promovisan je u Novom Sadu, u klubu „Ben Akiba“. O zbirci je govorila i pitanja autoru postavljala Emeše Rajsli, urednica u izdavačkoj kući Forum koja je u prevodu Eve Glavinić Vekaš objavila „Beograđanke“, izvorno publikovane u Laguni 2014. Sagovornici su se u dijalogu dotakli žive recepcije knjige na mađarskom govornom području, srpsko-mađarske nagrade „Karolj Sirmaj“ koju je Marojević dobio za „Beograđanke“, mesta ovog naslova u Marojevićevom „Beogradskom petoknjižju“ okončanom prošle godine romanom „Tuđine“, predstojeće promocije prevoda na španski jednog od dela iz pentalogije, „Parter“, ali i opštijih pitanja poput prisustva savremene srpske književnosti na mađarskom jeziku i obratno, trenutne pozicije literatura manjih jezika, regionalnih kulturnih pitanja... Najveću pažnju možda je izazvalo paradoks uvreženog mišljenja da su čitaoci neuporedivo zainteresovaniji za roman nego za kraće narative i činjenice da je Marojević najveći komercijalni uspeh požnjeo upravo – ovom – knjigom priča, inače najkomercijalnijom zbirkom kratke umetničke proze srpske književnosti dvadeset prvog veka. U publici su primećeni, između ostalih, jedna od najznačajnijih domaćih književnih kritičarki Dragana Bošković, bivši Lagunin autor i dobitnik NIN-ove nagrade Slobodan Tišma, etablirani srpski pesnik Miroslav Aleksić ali i mađarski pisci Đeze Bordaš i Kalman Jodal. Posle promocije, Igor Marojević je dugo potpisivao primerke „Beograđanki“ na mađarskom jeziku, kao i svoje poslednje knjige, „Tuđine“.

Fotografije: Andrea Dančo