Nišlija Dejan Stojiljković jedan je od retkih savremenih srpskih pisaca koji su samo to – pisci. Za svoje profesionalno usmerenje izabrao je pripovedački poziv, smatrajući da se dobar pisac koji drži do kvaliteta svog dela mora posvetiti pre svega čitanju i istraživanju „životne građe“, neretko sluš

„Ja neću da napuštam vilenjački svet, jer to je jedini svet u kome umem da volim i da živim“, kaže vilenjak Srećko u gorkonježnom finalu romana „Bajka o Bajalicama“. Srećko je vječiti petarpanovski dječak u limbu nevidljivog svijeta, onog svijeta koji samo čiste, otvorene duše umiju da vide i dotakn

Glavni junak Dimitrije vraća se sa studija na odmor u rodni Mitrograd, grad s kojim deli i ime, samo da zatekne svog oca (opet imenjaka) Mitra koji pod čudnim okolnostima pada s krova na omraženog komšiju i ubija ga na mestu. Nakon toga otac se danju pravi mrtav na trpezarijskom stolu, a noću poprav

Jedna od najupečatljivijih karakteristika ovog romana, a svakako jedinstvena u opusu Čarlsa Dikensa, jeste podeljenost pripovedanja na dva naratora. Jedna od njih je glavna junakinja Ester Samerson, koja zbog toga što je maloletno siroče – makar tako zvanično figurira – dobija tutora Džona Džarndajs

Roman „Tajna napuštenog vrta“ prvi put sam pročitala još u osnovnoj školi, na samom početku svoje čitalačke karijere. U kućnoj biblioteci još čuvam primerak knjige čiju prvu stranicu krasi posveta moje tetke, podsetnik da sam je dobila na poklon za svoj deveti rođendan. Kako vreme leti! Toplina koja

Sejdi, glavna junakinja romana „Srećno pismo“ autorki Vaj Kiland i Penelopi Vord, već nekoliko godina piše članke za lokalni njujorški časopis. I mada se zabavlja pišući kolumnu o izlascima, njenu pravu strast predstavlja kolumna posvećena praznicima, u kojoj ljudi pišu Deda Mrazu. Ove godine je Bož

Nastavak naučnofantastične knjige „Severna svetlost“ vraća se u novom stilu, sa novom misterijom i starom koja se delimično otkriva... U prošloj knjizi naši glavni likovi su bili Eli i njen daimon Pantalijamon (Pan), dok im se u ovoj knjizi pridružuju Vil i... pa niko. Vil nema daimona, što, ako ste

„Rečnik beskrajnog odrastanja“, izuzetan primer komplementarnosti tekstualnog i vizuelnog sadržaja, zajedničko je ostvarenje književnika Zorana Penevskog i grafičkog dizajnera Slavimira Stojanovića. Zasnovan na zanimljivoj ideji o stvaranju ličnog rečnika u kome odrednice dobijaju sasvim subjektivna