Pošto je u sada već svetskom klasiku „Čokolada“ naša čarobna junakinja Vijan Roše magijom čokolade i dobrote osvojila srca kako čitalaca tako i stanovnika seoceta Lanskenet, pa u „Crvenim cipelama“ usred Monmartra morala da se izbori s prefriganom vešticom koja je htela da joj ukrade identitet, u tr

Svet bez magije je mnogo dosadno mesto, a pisac i novinar Momčilo Petrović („Koju slavu slaviš“, „Zanimljiva istorija Srba u 147 priča“, „Novih 147 priča iz zanimljive istorije Srba“), koji je obišao Srbiju uzduž i popreko, uspeo je da uhvati njene bleske i prisustvuje obredima o kojima znamo samo i

Po pojedinim teorijama fantastičke književnosti, njena glavna crta jeste da unutar sveta koji je prikazan kao stvaran, pojedini elementi – sve više njih – ne mogu da se objasne logičkim sredstvima pa dolazi do čitalačkog oklevanja između njihovog tumačenja u svetlu prirodnih ili natprirodnih svojsta

Vreme je, posle nestrpljivog iščekivanja nastavka, za povratak u Magoviju, u grad Sumrakovac, uz nove pustolovine Serafine Krin i njene družine koji su osvojili moje srce, a verujem i srca svih koji su imali prilike da se upoznaju sa pisanjem Aleksandre Filipović. U drugom delu serijala o ovoj neust

Ko je imao (ne)sreću da čita Tabaševića, onu seriju lirske grmljavine što je udarala po identitetu, žrtvama i odrastanju, nimalo se ne libeći da seče po našim ustaljenim jezičkim konvencijama, ili se rvao sa narativom kao u kakvom Koloseumu, ili je odbacivao pisca, poučen mrgodnim profilom koji se k

Možda je glavni junak Fjodora Dostojevskog iz „Zločina i kazne“ Raskoljnikov od svih likova iz svetske književnosti najduže – od objavljivanja romana 1866. do dan-danas – pobuđivao sasvim oprečna tumačenja. Da li je ubio vremešnu Aljonu Ivanovnu (i, usput, njenu sestru Lizavetu) zato što je bila omr

Igor Kolarov (1973–2017) jedan je od onih pisaca koji su na pragu 21. veka, uprkos svemu što pažnju najmlađih čitalaca odvlači daleko od knjige, postigli skoro nemoguće: čitanje školske lektire učinili su neprocenjivim zadovoljstvom. Jedinstvenim pripovednim stilom koji naprečac osvaja senzibilnog,

Ovaj bi prikaz dela trebalo napisati u nekoliko rečenica. Nije to zbog toga što nema šta da se kaže o njemu, već zbog dopuštanja budućem čitaocu da sam plovi kroz prostranstva Pikardije, veksanskog platoa, kroz nove gradove nastale u okolini Pariza, zatim da zajedno sa devojkom lutalicom hodi starim