Tetralogija „Vreme smrti“ predstavlja kompoziciono središte Ćosićevog obimnog romanesknog opusa, razvrstanog i uređenog u cikluse. Predstavljanje novog izdanja knjige „Vreme smrti“ Dobrice Ćosića održaće se u sredu, 4. juna u Velikoj sali SKC-a sa početkom od 18 sati.
O ovoj značajnoj knjizi srpske književnosti na promociji će govoriti akademik i dramski pisac Dušan Kovačević, istoričar Predrag Marković, direktor i glavni urednik Nedeljnika Veljko Lalić i pisac Marko Krstić.
Zamisao o romanu kao o istoriji zemlje i naroda najpotpunije je ostvarena u „Vremenu smrti“, složenoj književnoj kompoziciji od četiri samostalne celine. U njemu je prikazano jedno od najtežih i najsudbonosnijih razdoblja u istoriji Srbije, a to je od jeseni 1914. pa do proleća 1916. godine.
U prvoj Ćosić opisuje prilike u Srbiji posle Cerske bitke i drugu Poćorekovu ofanzivu, u drugoj Kolubarsku bitku, u trećoj epidemiju tifusa i valjevsku bolnicu, i u četvrtoj veliku neprijateljsku ofanzivu i povlačenje preko Albanije.
Stvaralački gigantizam Dobrice Ćosica je neprevaziđen, ne samo po broju dela i njihovom obimu, nego i po vremenskom opsegu i ulančavanju ljudskih sudbina, prolazeći put pisca od poetskog realizma, sa nizom modernih pripovedačkih postupaka, pa sve do poslednjih proznih ostvarenja u kojima je komponenta filozofskih i političkih promišljanja u prvom planu u odnosu na poetsko prisutno u prethodnim delima. U tome treba videti potrebu pisca da promisli i ukaže na neke korene pogubne politike, kao i na neke ljudske probleme, određujuće i bitne za srpski narod i njegovu sudbinu. U pitanju nije samo prošlost i njena raskošna poetizacija, nego i filozofska vizija srpskog naroda, koja se tiče i njegove budućnosti.
Zamisao o romanu kao o istoriji zemlje i naroda najpotpunije je ostvarena u „Vremenu smrti“, složenoj književnoj kompoziciji od četiri samostalne celine. U njemu je prikazano jedno od najtežih i najsudbonosnijih razdoblja u istoriji Srbije, a to je od jeseni 1914. pa do proleća 1916. godine.
U prvoj Ćosić opisuje prilike u Srbiji posle Cerske bitke i drugu Poćorekovu ofanzivu, u drugoj Kolubarsku bitku, u trećoj epidemiju tifusa i valjevsku bolnicu, i u četvrtoj veliku neprijateljsku ofanzivu i povlačenje preko Albanije.
Stvaralački gigantizam Dobrice Ćosica je neprevaziđen, ne samo po broju dela i njihovom obimu, nego i po vremenskom opsegu i ulančavanju ljudskih sudbina, prolazeći put pisca od poetskog realizma, sa nizom modernih pripovedačkih postupaka, pa sve do poslednjih proznih ostvarenja u kojima je komponenta filozofskih i političkih promišljanja u prvom planu u odnosu na poetsko prisutno u prethodnim delima. U tome treba videti potrebu pisca da promisli i ukaže na neke korene pogubne politike, kao i na neke ljudske probleme, određujuće i bitne za srpski narod i njegovu sudbinu. U pitanju nije samo prošlost i njena raskošna poetizacija, nego i filozofska vizija srpskog naroda, koja se tiče i njegove budućnosti.
