Književna svest i emocionalna inteligencija
Kada se 2012. godine u knjižarama i književnim klubovima vatreno raspravljalo o romanu Iščezla, došlo se do glavnog zaključka o ovom uzbudljivom delu Flinove: to nije običan triler, to je umetnički triler.
U slučaju ove knjige čija se radnja zasniva na priči o braku u kome se javlja nasilje, pridev umetnički znači da autorka nije samo vodila brigu o toku radnje, već je stvorila vrlo dobro psihološki iznijansirane likove.
Sasvim je logično što se autori koji su se posvetili pisanju „običnih“ trilera (ili ljubavnih romana, ili fantastike), ne bi baš složili sa terminom umetnički jer se na taj način umanjuje vrednost njihovih dela. Najjači argument protiv žanrovske klasifikacije knjiga je taj što se to, zapravo, više radi u marketinške svrhe nego u cilju preporučivanja knjiga ili njihove kategorizacije.
Međutim, prema novoj studiji koju su sproveli Dejvid Kid i Emanuel Kastano, književna dela okarakterisana kao umetnička pružaju izvesne koristi čitaocima.
Ovaj istraživački par je tražio od preko hiljadu učesnika da povežu književna imena sa emocijama izraženim kroz razne slike, pokazujući tako pozitivnu korelaciju između književne svesti i emocionalne inteligencije. U studiji se vodilo računa da se učesnici ne oslone previše na lične procene, ali se ipak pokazalo da su oni koji su više čitali umetničku književnost bolji u prepoznavanju emocija kod drugih ljudi.
U izveštaju o studiji za Gardijan, Kid je izjavio:
„Nijedna književna fikcija ne podstiče iste psihološke procese [...] vremenom se navika čitanja dela umetničke književnosti povezuje sa razlikama u međuljudskoj percepciji, a koje, s druge strane, nemaju veze sa čitanjem žanrovske književnosti.“
U prikazu ove studije u časopisu „Riders dajdžest“ se naglašava da čak i autori same studije „ističu da njihovi rezultati ne traba da budu uzeti kao dokaz za superiornost umetničke književnosti“. Možda baš iz razloga jer su slične, manje rigorozne verzije istog istraživanja dovele do kontroverze u 2013. godini.
Dakle, dragi čitaoče, čitaj šta god želiš! Ali, znaj da čitanje (modernih) klasika i ozbiljne književnosti, kao što su Toni Morison, Harper Li, ili Don DeLilo, može biti izuzetno korisno za tebe.
Autor: Medi Kram
Izvor: huffingtonpost.com
Sasvim je logično što se autori koji su se posvetili pisanju „običnih“ trilera (ili ljubavnih romana, ili fantastike), ne bi baš složili sa terminom umetnički jer se na taj način umanjuje vrednost njihovih dela. Najjači argument protiv žanrovske klasifikacije knjiga je taj što se to, zapravo, više radi u marketinške svrhe nego u cilju preporučivanja knjiga ili njihove kategorizacije.
Međutim, prema novoj studiji koju su sproveli Dejvid Kid i Emanuel Kastano, književna dela okarakterisana kao umetnička pružaju izvesne koristi čitaocima.
Ovaj istraživački par je tražio od preko hiljadu učesnika da povežu književna imena sa emocijama izraženim kroz razne slike, pokazujući tako pozitivnu korelaciju između književne svesti i emocionalne inteligencije. U studiji se vodilo računa da se učesnici ne oslone previše na lične procene, ali se ipak pokazalo da su oni koji su više čitali umetničku književnost bolji u prepoznavanju emocija kod drugih ljudi.
U izveštaju o studiji za Gardijan, Kid je izjavio:
„Nijedna književna fikcija ne podstiče iste psihološke procese [...] vremenom se navika čitanja dela umetničke književnosti povezuje sa razlikama u međuljudskoj percepciji, a koje, s druge strane, nemaju veze sa čitanjem žanrovske književnosti.“
U prikazu ove studije u časopisu „Riders dajdžest“ se naglašava da čak i autori same studije „ističu da njihovi rezultati ne traba da budu uzeti kao dokaz za superiornost umetničke književnosti“. Možda baš iz razloga jer su slične, manje rigorozne verzije istog istraživanja dovele do kontroverze u 2013. godini.
Dakle, dragi čitaoče, čitaj šta god želiš! Ali, znaj da čitanje (modernih) klasika i ozbiljne književnosti, kao što su Toni Morison, Harper Li, ili Don DeLilo, može biti izuzetno korisno za tebe.
Autor: Medi Kram
Izvor: huffingtonpost.com
