Preminuo Radoslav Petković

Napustio nas je istaknuti srpski književnik Radoslav Petković, autor jednog od najboljih romana savremene srpske književnosti – „Sudbina i komentari“.


 
„Čoveka ne ukrašava samo priroda, već i plodovi njegovih napora“, a jugoslovensku i srpsku literaturu ukrasio je brojnim, žanrovski raznolikim delima: objavio je romane „Put u Dvigrad“ (1979), „Zapisi iz godine jagoda“ (1983), „Senke na zidu“ (1985), „Sudbina i komentari“ (1993), „Savršeno sećanje na smrt“ (2008), „Sudbina i komentari“, dopunjeno izdanje (2022).
 
Njegov prvi roman osvojio je nagradu „Miloš Crnjanski“, a „Sudbina i komentari“ ovenčana je velikim brojem najuglednijih književnih priznanja u Srbiji: za ovaj roman Petković je dobio Ninovu nagradu za roman godine, nagradu „Meša Selimović“, Borbinu nagradu za knjigu godine, nagradu kluba Jazzbina i Radija B92 za najbolju knjigu godine. Povodom jubileja Ninove nagrade, roman „Sudbina i komentari“ je, glasovima književnih kritičara, uvršten u deset najboljih Ninovih romana. Za roman „Savršeno sećanje na smrt“ bio je, po treći put nakon „Senki na zidu“ i „Sudbine i komentara“, u najužem izboru za Ninovu nagradu: roman je nagrađen nagradom „Bora Stanković“ 2009. godine. Za celokupan pripovedački opus dobio je nagradu „Ramonda serbica“ 2008. godine.
 
Petković je autor dve zbirke priča: „Izveštaj o kugi“ (1989), za koju je dobio Andrićevu nagradu, i „Čovek koji je živeo u snovima“ (1998), delo ovenčano Vitalovom nagradom za knjigu godine.
 
Petković je objavio i sledeće esejističke knjige: „Ogled o mački“ (1995), „O Mikelanđelu govoreći“ (2006), „Vizantijski internet“ (2007), „Upotreba vilenjaka“ (2008) i „Kolumbovo jaje“ (2017); njegove kolumne objavljivane u beogradskom dnevnom listu „Blic“ sakupljene su u knjizi „Događaj godine“ (2010). U saradnji sa uglednim vizantologom Radivojem Radićem objavio je knjigu „Srednjovekovni putovođa“ (2011). Za knjigu eseja „Kolumbovo jaje“ dobio je nagradu „Dušan Vasiljev“, a za rukopis „Upotreba vilenjaka“ nagradu „Istok – Zapad“ istoimene zaječarske biblioteke „Svetozar Marković“.
 
Dobitnik je i nagrade „Veljkova golubica“ za 2022. godinu za složen i višeznačan spoj istorije, sudbine i priče u svojim knjigama.
 
Tri Petkovićeva romana („Senke na zidu“, „Sudbina i komentari“ i „Savršeno sećanje na smrt“) i obe zbirke priča prevedeni su na francuski jezik i objavljeni u Francuskoj; njegova dela prevođena su i na mađarski, grčki, engleski, italijanski, slovenački, slovački, nemački i bugarski. Mađarski prevod „Sudbine i komentara“ objavljen je u izdanju uglednog izdavača „Jelenkor“ i pobrao je izvanredne kritike u vodećim mađarskim dnevnim listovima: ubrzo po objavljivanju, roman je dospeo na listu deset najprodavanijih proznih knjiga na mađarskom jeziku. Godine 2023. objavljen je i italijanski prevod romana „Sudbina i komentari“. Francuski prevod „Savršenog sećanja na smrt“ dobio je pohvalne prikaze u „Le Mondu“.
 
Petkovićeva proza zastupljena je u brojnim antologijama savremene srpske književnosti na engleskom, francuskom, italijanskom jeziku, a predstavljena je i u okviru tematskih brojeva nemačkih i poljskih časopisa posvećenih srpskoj književnosti.
 
Radoslav Petković bavio se i prevođenjem sa engleskog: prevodio je prozu Tolkina, Čestertona, Roberta Luisa Stivensona i Danijela Defoa. Tokom devedesetih bio je kolumnista „NIN-a“, dnevnog lista „Demokratija“, kao i stalni saradnik „Vremena“ i „Evropljanina“. Više od deset godina bio je redovni kolumnista srpskog dnevnog lista „Blic“.