„Titov prevodilac“ Ivana Ivanjija od 30. aprila u prodaji
Od sutra u prodaji dopunjeno izdanje uzbudljivog svedočanstva našeg poznatog pisca i prevodioca Ivana Ivanjija.
Knjiga „Titov prevodilac“ Ivana Ivanjija nepatvoreni je život i živi dokaz da stvaralačko nadahnuće ne može nadmašiti nepredvidive meandre života koji je literarniji od fikcije. Pisana je iz pozicije čoveka koji je zbog svoje nesvakidašnjice darovitosti imao povlasticu da intelektualno ogoljene posmatra moćnike i sav onaj šareni svet privučen njihovim gravitacionim poljem.
Uporedo s bogatom spisateljskom karijerom, Ivan Ivanji je od 1965. godine pa do Titovog poslednjeg putovanja na Kubu 1979. godine bio njegov lični prevodilac prilikom susreta s državnicima, partijskim rukovodiocima i novinarima s nemačkog govornog područja. Ohrabren insistiranjem bliskog prijatelja, nemačkog nobelovca Gintera Grasa, koji ga je godinama podsticao da zabeleži svoje doživljaje iz vremena kada je bio državni prevodilac, Ivan Ivanji je napisao knjigu koja je pred vama.
Iako nema pretenzija da „otkrije“ velike istorijske tajne i političke skandale ili da daje ocene o važnim istorijskim događajima kojima je prisustvovao, Ivanji u ovim sećanjima elegantno, nenametljivo i na trenutke s blagom ironijom opisuje situacije i ljude koji su odlučivali o našim sudbinama.
Ivan Ivanji rođen je 24. januara 1929. godine u Zrenjaninu. Književnik je i prevodilac. Roditelji, oboje lekari, Jevreji, ubijeni su 1941. godine, a on se spasao bekstvom kod rođaka u Novi Sad. Tu je uhapšen u martu 1944. godine, posle čega je bio zatočen u koncentracionim logorima Aušvic i Buhenvald do aprila 1945. godine.
Završio je srednju tehničku školu u Novom Sadu, posle toga studirao arhitekturu, a zatim i germanistiku u Beogradu. Preko 20 godina bio je prevodilac za nemački jezik Josipu Brozu Titu kao i drugim državnim i partijskim funkcionerima. Paralelno s karijerom pedagoga, novinara, dramaturga i brojnim funkcijama koje je obavljao u kulturnom životu Beograda i diplomatiji, Ivanji se bavio i književnošću i od rane mladosti objavljivao poeziju, prozu, eseje, bajke i drame. Njegovim najznačajnijim delima smatraju se romani „Čoveka nisu ubili“, „Dioklecijan“, „Konstantin“, „Na kraju ostaje reč“, „Preskakanje senke“, „Barbarosin Jevrejin u Srbiji“, „Guvernanta“ i „Balerina i rat“, kao i zbirke pripovedaka „Druga strana večnosti“ i „Poruka u boci“.
Njegova dela prevođena su na nemački, italijanski, engleski, mađarski, slovački i slovenački jezik. S nemačkog i mađarskog jezika preveo je desetine knjiga i drama. Sa suprugom živi u Beču i Beogradu.
„Titov prevodilac“ od srede, 30. aprila, naći će se u prodaji u svim knjižarama Delfi, Laguninim klubovima čitalaca, kao i na sajtovima www.laguna.rs i www.delfi.rs.
Knjiga „Titov prevodilac“ Ivana Ivanjija nepatvoreni je život i živi dokaz da stvaralačko nadahnuće ne može nadmašiti nepredvidive meandre života koji je literarniji od fikcije. Pisana je iz pozicije čoveka koji je zbog svoje nesvakidašnjice darovitosti imao povlasticu da intelektualno ogoljene posmatra moćnike i sav onaj šareni svet privučen njihovim gravitacionim poljem.
Uporedo s bogatom spisateljskom karijerom, Ivan Ivanji je od 1965. godine pa do Titovog poslednjeg putovanja na Kubu 1979. godine bio njegov lični prevodilac prilikom susreta s državnicima, partijskim rukovodiocima i novinarima s nemačkog govornog područja. Ohrabren insistiranjem bliskog prijatelja, nemačkog nobelovca Gintera Grasa, koji ga je godinama podsticao da zabeleži svoje doživljaje iz vremena kada je bio državni prevodilac, Ivan Ivanji je napisao knjigu koja je pred vama.
Iako nema pretenzija da „otkrije“ velike istorijske tajne i političke skandale ili da daje ocene o važnim istorijskim događajima kojima je prisustvovao, Ivanji u ovim sećanjima elegantno, nenametljivo i na trenutke s blagom ironijom opisuje situacije i ljude koji su odlučivali o našim sudbinama.
Ivan Ivanji rođen je 24. januara 1929. godine u Zrenjaninu. Književnik je i prevodilac. Roditelji, oboje lekari, Jevreji, ubijeni su 1941. godine, a on se spasao bekstvom kod rođaka u Novi Sad. Tu je uhapšen u martu 1944. godine, posle čega je bio zatočen u koncentracionim logorima Aušvic i Buhenvald do aprila 1945. godine.
Završio je srednju tehničku školu u Novom Sadu, posle toga studirao arhitekturu, a zatim i germanistiku u Beogradu. Preko 20 godina bio je prevodilac za nemački jezik Josipu Brozu Titu kao i drugim državnim i partijskim funkcionerima. Paralelno s karijerom pedagoga, novinara, dramaturga i brojnim funkcijama koje je obavljao u kulturnom životu Beograda i diplomatiji, Ivanji se bavio i književnošću i od rane mladosti objavljivao poeziju, prozu, eseje, bajke i drame. Njegovim najznačajnijim delima smatraju se romani „Čoveka nisu ubili“, „Dioklecijan“, „Konstantin“, „Na kraju ostaje reč“, „Preskakanje senke“, „Barbarosin Jevrejin u Srbiji“, „Guvernanta“ i „Balerina i rat“, kao i zbirke pripovedaka „Druga strana večnosti“ i „Poruka u boci“.
Njegova dela prevođena su na nemački, italijanski, engleski, mađarski, slovački i slovenački jezik. S nemačkog i mađarskog jezika preveo je desetine knjiga i drama. Sa suprugom živi u Beču i Beogradu.
„Titov prevodilac“ od srede, 30. aprila, naći će se u prodaji u svim knjižarama Delfi, Laguninim klubovima čitalaca, kao i na sajtovima www.laguna.rs i www.delfi.rs.
