Prikaz romana „Osvetnice“: O efikasnosti ženskih tajnih društava
Pitki i otmeni triler iz pera najmarkantnije intelektualke bivše Jugoslavije igra se raznorodnim znanjima i ovećim komadom iskustva: istorijom i kulturom, književnošću i aktivizmom, dnevnikom političkih događaja.
Svetlana Slapšak sastavlja tmurnu priču o rešavanju ubistva Borivoja Čekerušića, otkrivajući i razrađujući tematske slojeve rata i osvete, iskorenjenosti i nostalgije. Komandir pariske policije Sel i dodeljena mu saradnica jugoslovenskog porekla Zaga kormilare teškom i čudnovatom istragom. Suočeni su sa slučajem u kom interes svedočenja nadilazi važnost kažnjavanja, kriminologiju natkriljuje etička odgovornost, a sporost muških mehanizama vlasti zamenjuje efikasnost ženskih tajnih društava.
Svetlanu Slapšak opsedaju i aktivizam i artivizam: strategija otpora ne svodi se na slepi, nekontrolisani poriv, a artivizam promoviše pomeranje granica, oslobađanje imaginacije, kovanje jezika koji je plod i ishod novih iskustava. Ona piše o tome kako žene žive u uslovima katastrofe (političke, socijalne, etičke), jedne drugima uvek dajući utočište.
Kao i prethodni romani, „Osvetnice“ sadrže elemente učenog eseja i šarmantne pouke, a Svetlana Slapšak kao dragstor radi na dekonstrukciji kolektivne ideologije i demonstraciji ženskog odsustva iz muških svetova. „Poljski Jevrejin Francuz i jugoslovenska kosmopolitska Balkanka“ zato ravnopravno rešavaju slučaj ubistva i stanje neiskorenjive nepravde. Zaga, koja sebe naziva običnom službenicom koja povezuje Ujedinjene nacije, francusku policiju i ženski tajni sud za zaštitu žrtava silovanja, uvek je za jednu moždanu vijugu ispred melanholičnog Francuza.
Autor: Vladislava Gordić Petković
Izvor: Nova
Svetlana Slapšak sastavlja tmurnu priču o rešavanju ubistva Borivoja Čekerušića, otkrivajući i razrađujući tematske slojeve rata i osvete, iskorenjenosti i nostalgije. Komandir pariske policije Sel i dodeljena mu saradnica jugoslovenskog porekla Zaga kormilare teškom i čudnovatom istragom. Suočeni su sa slučajem u kom interes svedočenja nadilazi važnost kažnjavanja, kriminologiju natkriljuje etička odgovornost, a sporost muških mehanizama vlasti zamenjuje efikasnost ženskih tajnih društava.
Svetlanu Slapšak opsedaju i aktivizam i artivizam: strategija otpora ne svodi se na slepi, nekontrolisani poriv, a artivizam promoviše pomeranje granica, oslobađanje imaginacije, kovanje jezika koji je plod i ishod novih iskustava. Ona piše o tome kako žene žive u uslovima katastrofe (političke, socijalne, etičke), jedne drugima uvek dajući utočište.
Kao i prethodni romani, „Osvetnice“ sadrže elemente učenog eseja i šarmantne pouke, a Svetlana Slapšak kao dragstor radi na dekonstrukciji kolektivne ideologije i demonstraciji ženskog odsustva iz muških svetova. „Poljski Jevrejin Francuz i jugoslovenska kosmopolitska Balkanka“ zato ravnopravno rešavaju slučaj ubistva i stanje neiskorenjive nepravde. Zaga, koja sebe naziva običnom službenicom koja povezuje Ujedinjene nacije, francusku policiju i ženski tajni sud za zaštitu žrtava silovanja, uvek je za jednu moždanu vijugu ispred melanholičnog Francuza.
Autor: Vladislava Gordić Petković
Izvor: Nova
