Prikaz knjige „Prati mesec“ Džejmsa Norberija: Knjiga za uzglavlje
Zahvaljujući suptilnom grafičkom oblikovanju i luksuznom povezu, knjige britanskog pisca i ilustratora Džejmsa Norberija već na prvi pogled privlače pažnju vizuelno orijentisanog čoveka 21. veka. Ali čitalac koji među koricama njegovih ostvarenja jednom otkrije očaravajući sklad crteža i teksta, lepotu jednostavnosti i ubedljivost minimalizma, uveriće se da su njegova dela mnogo više od prigodne poklon-knjige, koja, nakon letimičnog prelistavanja, postaje eksponat kojim se oplemenjuje enterijer.
Tako je i sa ovdašnjim čitaocima: oni koji su utehu pronašli u snolikim i duboko meditativnim svetovima Norberijevih knjiga „Velika Panda i Malecki Zmaj“ i „Mačka i zen“, koje je objavila Laguna, unapred znaju da će tanušan, ali jasan svetlosni snop, koji dopire iz naslova njegove nedavno objavljene knjige „Prati mesec“, osvetliti najtamnije zakutke njihovog bića. I da je i Norberijevo najnovije delo, koje je na srpski jezik prevela Dijana Radinović, zapravo knjiga koja će, bar izvesno vreme, zauzimati mesto na njihovom noćnom stočiću. Jer tu, kraj uzglavlja, ona će mu biti nadohvat u najsamotnijim časovima, kada su mu potrebni potpora i ohrabrenje.
Životinje su i ovoga puta junaci Norberijevog ostvarenja, zasnovanom na uspelom prožimanju istočnjačke umetnosti i drevne filozofije sa senzibilitetom modernog zapadnog pojedinca. U nepreglednoj belini prvih stranica zavejanih snežnom olujom i premreženih ogolelim granama, pred čitaocem se pojavljuje sićušno, izgubljeno i nemoćno psetance po imenu Amaja. Sve puteve oko ovog preplašenog bića iznenada je zamela mećava i ono se u nevolji prvi put obrelo samo, bez zaštite brižnih roditelja. Amaja zna da treba da krene u potragu za bližnjima, ali sa mesta na kome se nalazi u neizvesno vodi bezbroj puteva.
Od strašne sudbine izbavlja je nekadašnji vođa vučjeg čopora. I sam na izmaku snage, suprotstavlja se brojnim mladim i opasnim čeljustima koje opkoljavaju Amaju i kao odani saputnik kreće sa njom u nepoznato. Prateći sjajnu mesečevu kuglu koja zapravo reflektuje svetlost velike i sjajne zvezde kojoj svi dugujemo život, mudri vuk savlađuje svoju poslednju, a malena Amaja početnu deonicu svog puta. Bića na koja nailaze, predeli kroz koje prolaze u različita doba dana i noći, prepreke koje zajedno savlađuju i zakloni u kojima se odmaraju od puta i iskušenja, povod su za njihove razgovore u kojima su drevne mudrosti iskazane na način koji je blizak čitaocu koji je i sam izgubljen u kolopletu ubrzanog života.
Iako Norberijevi junaci često izriču pojednostavljene odgovore na suštinski važna životna pitanja, čitalac ih pomno prati na putovanju čiji je jedini orijentir, pouzdaniji i od blistave mesečeve kugle, putnikovo srce. Ko tako prevaljuje put, ubedljivi su neočekivani saputnici kroz prostore Norberijevih minimalističkih crteža, shvata da njegova suština uopšte nije u cilju. I čitalac nadnesen na stranice sa kratkim dijalozima i prozračnim prizorima, odjednom i sam, biva obuzet čudesnim spokojem i jasnim osećanjem da je baš tu gde upravo treba da je.
Autor: Olivera Nedeljković
