Iz ugla prevodioca: „Kradljivci svile“
Legenda kaže da je svila u Evropu dospela tako što su dva kaluđera prokrijumčarila iz Kine larve svilene bube u svojim šupljim štapovima.
Ali ko su bili ti kaluđeri? I da li su baš bili pravi kaluđeri? Kako su došli do larvi, kako su uspeli da ih održe u životu, ko im je pokazao put do daleke Kine, ko ih je progonio, ko im je pomagao?
Sve su to pitanja na koja ni legenda ni istorija nemaju odgovor. A to otvara široko polje mašti.
Držeći se istorijskih i geografskih činjenica do granica poznatog, Dirk Huseman je ova i druga pitanja, na koje niko nikada neće doznati odgovor, iskoristio kao inspiraciju za ludo zabavan pustolovni roman čiji su glavni likovi dva princa, jedna princeza, jedan Egipćanin koji se razume u magiju i druge čudne veštine, jedna vlasnica plantaže svilenih buba i njen zaljubljeni sin i jedan stari gonič kamila. Srešćemo još i jednog persijskog cara, jednog vođu trupe lakrdijaša, jednog vladara grada na umoru, jednog velikog Kana nomadskih plemena i mnoštvo budističkih kaluđera, jer se radnja uglavnom zbiva u Kini, u vreme kada je ova zemlja bila budistička i kada su podignuti čuveni kipovi džinovskih Buda iz Bamijana, koji u knjizi takođe igraju određenu ulogu.
Prinčevi su brat i sinovac vizantijskog cara, koji su po njegovom nalogu pošli da otkriju tajnu svile, princeza je kći kineskog cara koja je postala budistička kaluđerica, a njihove avanture i poduhvati na Putu svile, koliko god nam delovali neverovatno i ludo, nikad ne izlaze iz granica bar hipotetički mogućeg, kao što su i svi istorijski i geografski podaci koji su proverljivi uglavnom tačni. Uostalom, ko može da kaže da oni kaluđeri sa probušenim štapovima nisu bili budistički kaluđeri? Ili vizantijski prinčevi prerušeni u budističke kaluđere?
I ko može da zna šta je sve bilo moguće ili nemoguće na legendarnom i bajkovitom Putu svile, koji i nije bio put u pravom smislu reči, već zbir karavanskih puteva na kojima su harali razbojnici, a karavani logorovali zajedno radi zaštite i razmenjivali priče uz vatru?
Ako volite istoriju koju je nemoguće do kraja proveriti, pustolovine koje se graniče s nemogućim, živi i laki stil pripovedanja koji zbivanja dočarava filmskom brzinom i plastičnošću, volećete i ovu knjigu i u njoj ćete uživati.
Autor: Dušica Milojković
Izvor: Novosti
Ali ko su bili ti kaluđeri? I da li su baš bili pravi kaluđeri? Kako su došli do larvi, kako su uspeli da ih održe u životu, ko im je pokazao put do daleke Kine, ko ih je progonio, ko im je pomagao?
Sve su to pitanja na koja ni legenda ni istorija nemaju odgovor. A to otvara široko polje mašti.
Držeći se istorijskih i geografskih činjenica do granica poznatog, Dirk Huseman je ova i druga pitanja, na koje niko nikada neće doznati odgovor, iskoristio kao inspiraciju za ludo zabavan pustolovni roman čiji su glavni likovi dva princa, jedna princeza, jedan Egipćanin koji se razume u magiju i druge čudne veštine, jedna vlasnica plantaže svilenih buba i njen zaljubljeni sin i jedan stari gonič kamila. Srešćemo još i jednog persijskog cara, jednog vođu trupe lakrdijaša, jednog vladara grada na umoru, jednog velikog Kana nomadskih plemena i mnoštvo budističkih kaluđera, jer se radnja uglavnom zbiva u Kini, u vreme kada je ova zemlja bila budistička i kada su podignuti čuveni kipovi džinovskih Buda iz Bamijana, koji u knjizi takođe igraju određenu ulogu.
Prinčevi su brat i sinovac vizantijskog cara, koji su po njegovom nalogu pošli da otkriju tajnu svile, princeza je kći kineskog cara koja je postala budistička kaluđerica, a njihove avanture i poduhvati na Putu svile, koliko god nam delovali neverovatno i ludo, nikad ne izlaze iz granica bar hipotetički mogućeg, kao što su i svi istorijski i geografski podaci koji su proverljivi uglavnom tačni. Uostalom, ko može da kaže da oni kaluđeri sa probušenim štapovima nisu bili budistički kaluđeri? Ili vizantijski prinčevi prerušeni u budističke kaluđere?
I ko može da zna šta je sve bilo moguće ili nemoguće na legendarnom i bajkovitom Putu svile, koji i nije bio put u pravom smislu reči, već zbir karavanskih puteva na kojima su harali razbojnici, a karavani logorovali zajedno radi zaštite i razmenjivali priče uz vatru?
Ako volite istoriju koju je nemoguće do kraja proveriti, pustolovine koje se graniče s nemogućim, živi i laki stil pripovedanja koji zbivanja dočarava filmskom brzinom i plastičnošću, volećete i ovu knjigu i u njoj ćete uživati.
Autor: Dušica Milojković
Izvor: Novosti
