EKSKLUZIVNO: Laguna objavljuje dve knjige nobelovke Svetlane Aleksijevič
Izdavačka kuća Laguna će u prvoj polovini 2016. godine objaviti dve knjige ovogodišnje dobitnice Nobelove nagrade za književnost, beloruske književnice i novinarke Svetlane Aleksijevič.
Njena najpoznatija knjiga „Černobiljska molitva“ biće objavljena do proleća a „Dečaci od cinka“ na leto 2016. godine. Obe knjige će prevesti Enisa Uspenski, docentkinja na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
Knjigu „Dečaci od cinka“ Svetlana Aleksijevič je objavila 1990. godine, a bavi se sovjetskim ratom u Avganistanu. Autorka nam predočava istinu sovjetsko-avganistanskog rata: lepotu zemlje i divljačko maltretiranje vojske, ubijanje i sakaćenje, obilje proizvoda sa Zapada, sramotu i uništene živote veterana koji su se vratili kući. „Dečaci od cinka“ nude jedinstven, težak i upečatljiv uvid u realnost rata.
U svom najpoznatijem delu „Černobiljska molitva“ Svetlana Aleksijevič se bavi posledicama katastrofe u Černobilju. Knjiga je prvi put objavljena 1997. U svojim tridesetim godinama Svetlana Aleksijevič je intervjuisala više od petsto očevidaca, uključujući vatrogasce, likvidatore (članove tima zadužene za „čišćenja“), političare, lekare, fizičare i obične građane u periodu od deset godina. Knjiga nam približava psihološke i lične tragedije koje je donela nesreća u Černobilju, istražuje iskustva pojedinaca i kako je katastrofa uticala na njihove živote.
Beloruska spisateljica Svetlana Aleksijevič malo je poznata ovdašnjoj javnosti, bez ijedne knjige objavljene u Srbiji, a svetsku slavu stekla je nekom vrstom literarnog žurnalizma. Majka joj je Ukrajinka, a otac beloruski vojnik koji je po završetku službe porodicu poveo u Belorusiju. Svetlana je radila u lokalnim medijima kao novinar, a za književni rad dobila je nekoliko nagrada, između ostalih Herderovu i Mirovnu nagradu nemačkih knjižara u Frankfurtu. Četrnaesta je žena koja je dobila prestižno priznanje Nobelovog komiteta, a osim po svojim proznim delima poznata je i po istraživačkom novinarskom radu u domovini. I sama je predavala, a zatim se bavila novinarstvom nakon završenih studija žurnalistike u Minsku. Napustila je Belorusiju 2000. godine zbog sukoba sa Lukašenkovim režimom. Živela je u Parizu, Geteborgu i Berlinu. Vratila se u Minsk 2011. godine.
Njena najpoznatija knjiga „Černobiljska molitva“ biće objavljena do proleća a „Dečaci od cinka“ na leto 2016. godine. Obe knjige će prevesti Enisa Uspenski, docentkinja na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
Knjigu „Dečaci od cinka“ Svetlana Aleksijevič je objavila 1990. godine, a bavi se sovjetskim ratom u Avganistanu. Autorka nam predočava istinu sovjetsko-avganistanskog rata: lepotu zemlje i divljačko maltretiranje vojske, ubijanje i sakaćenje, obilje proizvoda sa Zapada, sramotu i uništene živote veterana koji su se vratili kući. „Dečaci od cinka“ nude jedinstven, težak i upečatljiv uvid u realnost rata.
U svom najpoznatijem delu „Černobiljska molitva“ Svetlana Aleksijevič se bavi posledicama katastrofe u Černobilju. Knjiga je prvi put objavljena 1997. U svojim tridesetim godinama Svetlana Aleksijevič je intervjuisala više od petsto očevidaca, uključujući vatrogasce, likvidatore (članove tima zadužene za „čišćenja“), političare, lekare, fizičare i obične građane u periodu od deset godina. Knjiga nam približava psihološke i lične tragedije koje je donela nesreća u Černobilju, istražuje iskustva pojedinaca i kako je katastrofa uticala na njihove živote.
Beloruska spisateljica Svetlana Aleksijevič malo je poznata ovdašnjoj javnosti, bez ijedne knjige objavljene u Srbiji, a svetsku slavu stekla je nekom vrstom literarnog žurnalizma. Majka joj je Ukrajinka, a otac beloruski vojnik koji je po završetku službe porodicu poveo u Belorusiju. Svetlana je radila u lokalnim medijima kao novinar, a za književni rad dobila je nekoliko nagrada, između ostalih Herderovu i Mirovnu nagradu nemačkih knjižara u Frankfurtu. Četrnaesta je žena koja je dobila prestižno priznanje Nobelovog komiteta, a osim po svojim proznim delima poznata je i po istraživačkom novinarskom radu u domovini. I sama je predavala, a zatim se bavila novinarstvom nakon završenih studija žurnalistike u Minsku. Napustila je Belorusiju 2000. godine zbog sukoba sa Lukašenkovim režimom. Živela je u Parizu, Geteborgu i Berlinu. Vratila se u Minsk 2011. godine.
