Delfi Kutak je pročitao: „M. Sin veka“
Koristeći stanje siromaštva, beznađa i političkih previranja koja su zadesila Italiju nakon Prvog svetskog rata, Benito Musolini oseća puls naroda i vazduh nemirnog vremena, te od sina jednog „običnog“ kovača, postaje vođa čitavog naroda i potpuno nove ideologije, fašizma.
Bivši socijalista, žedan apsolutne moći, koristi izopačenu ideologiju brutalnog nasilja, vodilju njegove beskrupulozne vladavine, kako bi se domogao vlasti.
Skurati maestralno prepliće priče samog Musolinija, njegovih najbližih saradnika i zakletih neprijatelja, zaokružujući time celokupnu priču, čime nas navodi da u potpunosti osetimo plimu jednog istorijskog razdoblja.
Lukavim manevrisanjem, blefiranjem, čestim sedenjem na više stolica, on uspeva da od potpunog kraha koji doživljava 1919. godine, samo par godina kasnije osvoji apsolutnu većinu i podršku naroda. Zahvaljujući njegovim strateškim potezima, veštinom manipulativnog besedništva, Musolini od političke nule, postaje apsolutni diktator, Duče.
Rizična kocka koju je bacio, krenuvši u pohod na Rim, ipak je urodila plodom, nakon čega Benito zauzima premijersku funkciju.
Koristeći najozloglašeniju stranačku vojsku, crnokošuljaše, na okrutan način suzbija protivnike, dosežući potpuni vrhunac bezakonja i svireposti, organizovanjem otvorene otmice i ubistva vođe italijanskih socijalista.
Sklapanjem poslednje stranice, nakon kratkotrajnog Musolinijevog „pada“, otvaramo vrata jednom stravičnom periodu, vraćajući ponovo jednog od najvećih istorijskih negativaca na „tron“. Njegova nedela su danas deo istorije, ali istorije koja ne samo da je uticala na Italiju, već na čitav svet.
Ako knjigu posmatramo sa aspekta detaljne i sveobuhvatne razrađenosti i analize perioda Musolinijevog uspona, ova knjiga može poslužiti kao svojevrstan udžbenik. Potkovana stvarnim dokumentima i novinskim člancima, priča dodatno dobija na snazi i verodostojnosti. Ukoliko ste ljubitelji pomalo suvoparnih istorijskih romana sa primesama fikcije, ovo bi moglo biti remek-delo. Međutim, ako su vaša očekivanja prikaz Musolinija i njegove ličnosti koristeći veću dozu fikcije, koja bi delo učinila „filmskim“, dinamičnijim i uzbudljivijim, onda bih vas pre uputila na roman „Čovek koji je voleo pse“. Sve je stvar ličnih preferenci. Ono što mu se zasigurno ne moze osporiti je kvalitet.
Autor: Petra Jovanović
Izvor: Delfi Kutak
