Časopisi u okruženju o Marojeviću
U letnjim izdanjima po jednog mađarskog i bosanskog književnog časopisa objavljena su dva obimna teksta o prozi Igora Marojevića.
„Tisataj“ iz Segedina svoj 62. broj u celosti posvećuje srpskoj, hrvatskoj i slovenačkoj književnosti. Osim pesama i proznih priloga, autori koje redakcija smatra najznačajnijima u okviru ex-YU literature zastupljeni su i prilozima o njihovom radu, a tu je i tekst Kornelije Farago „Variranja etnofikcije u srpskoj prozi: ’Starinske veštine’ u interpretaciji Igora Marojevića.“
U 25-26. broju časopisa „Diwan“ iz Gradačca rubrika „Kritika“ započinje prikazom koji je Željko Grahovac napisao na poslednji Marojevićev roman. Tekst pod naslovom „Originalni model romaneskne strukture“ završava se sledećim pasusom: „Za Marojevića se već na osnovu iščitavanja romana ’Šnit’ (pretpostavljamo, naime, da ga čitalačka i kritička javnost u BiH tek sad upoznaje) može reći da je slobodan i originalan stvaralac, izuzetan stilista i intelektualac bez ikakvih ideoloških predrasuda; u našoj ’postkataklizmičnoj’ tami može se učiniti dragocjenom i sama pojava takvih ljudi na književnoj sceni, koji mogu producirati književna djela u ovom duhu: čisto, precizno, nepretenciozno, zanimljivo, duhovito – i, uza sve to, kritički nabrušeno.“
„Tisataj“ iz Segedina svoj 62. broj u celosti posvećuje srpskoj, hrvatskoj i slovenačkoj književnosti. Osim pesama i proznih priloga, autori koje redakcija smatra najznačajnijima u okviru ex-YU literature zastupljeni su i prilozima o njihovom radu, a tu je i tekst Kornelije Farago „Variranja etnofikcije u srpskoj prozi: ’Starinske veštine’ u interpretaciji Igora Marojevića.“
U 25-26. broju časopisa „Diwan“ iz Gradačca rubrika „Kritika“ započinje prikazom koji je Željko Grahovac napisao na poslednji Marojevićev roman. Tekst pod naslovom „Originalni model romaneskne strukture“ završava se sledećim pasusom: „Za Marojevića se već na osnovu iščitavanja romana ’Šnit’ (pretpostavljamo, naime, da ga čitalačka i kritička javnost u BiH tek sad upoznaje) može reći da je slobodan i originalan stvaralac, izuzetan stilista i intelektualac bez ikakvih ideoloških predrasuda; u našoj ’postkataklizmičnoj’ tami može se učiniti dragocjenom i sama pojava takvih ljudi na književnoj sceni, koji mogu producirati književna djela u ovom duhu: čisto, precizno, nepretenciozno, zanimljivo, duhovito – i, uza sve to, kritički nabrušeno.“
