Prikaz romana „Serafim“: Šetnja besmrtnog junaka kroz vekove
Već sam pisao o integralnoj verziji „Konstantinovog raskršća“, a sada je red da se osvrnem na knjigu „Serafim: Hronike Nemanje Lukuća“, koja je istovremeno prednastavak i nastavak hita Dejana Stojiljkovića. Kao što podnaslov „Serafima“ obećava, u pitanju su priče iz univerzuma „Konstantinovog raskršća“, i to priče u kojima centralno mesto zauzima sada već čuveni Stojiljkovićev junak, srpski odgovor na Flemingovog Bonda i Stokerovog Drakulu.
„Serafim“ je negde između zbirke priča i kratkog romana labavije strukture, i sastoji se iz prologa, pet poglavlja i epiloga. Prolog je smešten u Prag, u 1929. godinu, dok je radnja poglavlja Srećna Nova 1939. premeštena u Beograd, na prelazu iz 1938. u 1939. godinu. U Mrtvim stvarima Lukić ide u nacistički Berlin, a u Konradovom paradoksu radnja se odvija u blizini Islanda i u Londonu tokom 1943. godine, sa jednim „izletom“ u severnu Afriku i još dalju prošlost. Radnje priče Drvo života je uglavnom smeštena na Kosovo, i to u 1972. godinu, u vreme epidemije variole vere, nešto malo i na Brione i u Liverpul. Priča „Neonskog bluza“ je ponovo smeštena u Beograd, i to u prvu deceniju 21. veka, dok epilog... Pa, dobro, ne treba otkrivati baš sve, zar ne?
Stojiljkovićevog Nemanju Lukića upoznali smo pre deceniju i po u „Konstantinovom raskršću“, s tim da tek sada u „Serafimu“ ovaj lik dobija svoj pravi zamah. Kao što je i sam autor istakao, tema nove knjige je vreme. Stojiljković je pustio stvaralačkoj mašti na volju, te je svog besmrtnog junaka prošetao kroz vekove. Lukić se u „Serafimu“ sreće sa mnogim izmišljenim likovima, a putevi mu se ukrštaju i sa likovima zasnovanim na stvarnim istorijskim figurama, kao što su Mustafa Golubić, Ivo Andrić, Čerčil, Tito... „Serafim“ je važan deo slagalice, pojašnjava mnoge situacije i likove iz „Konstantinovog raskršća“, istovremeno pružajući nagoveštaj onoga što tek sledi... i to veoma uskoro.
Tajna organizacija „Zavod za istraživanje Onostranog“, koju je Lukić 1904. godine osnovao sa Apisom, bitan je deo ove priče – i postaće, u to sam uveren, još važniji u nastavcima koji su već najavljeni. Do kraja godine biće objavljena knjiga „Dorćolski rekvijem“ u kojoj će se priča o Lukiću nastaviti u današnje vreme, a u pripremi je i roman „Konstantinovo raskršće 2: Uspon Serafima“, koji pred čitaoce stiže tokom 2025. godine, a nakon premijernog emitovanja dugoočekivane visokobudžetne serije „Konstantinovo raskršće“ u produkciji kuće Firefly. Nemanja Lukić je, sumnje nema, jedan veoma zaposlen vampir!
Autor: Đorđe Bajić
Izvor: Nedeljnik
„Serafim“ je negde između zbirke priča i kratkog romana labavije strukture, i sastoji se iz prologa, pet poglavlja i epiloga. Prolog je smešten u Prag, u 1929. godinu, dok je radnja poglavlja Srećna Nova 1939. premeštena u Beograd, na prelazu iz 1938. u 1939. godinu. U Mrtvim stvarima Lukić ide u nacistički Berlin, a u Konradovom paradoksu radnja se odvija u blizini Islanda i u Londonu tokom 1943. godine, sa jednim „izletom“ u severnu Afriku i još dalju prošlost. Radnje priče Drvo života je uglavnom smeštena na Kosovo, i to u 1972. godinu, u vreme epidemije variole vere, nešto malo i na Brione i u Liverpul. Priča „Neonskog bluza“ je ponovo smeštena u Beograd, i to u prvu deceniju 21. veka, dok epilog... Pa, dobro, ne treba otkrivati baš sve, zar ne?
Stojiljkovićevog Nemanju Lukića upoznali smo pre deceniju i po u „Konstantinovom raskršću“, s tim da tek sada u „Serafimu“ ovaj lik dobija svoj pravi zamah. Kao što je i sam autor istakao, tema nove knjige je vreme. Stojiljković je pustio stvaralačkoj mašti na volju, te je svog besmrtnog junaka prošetao kroz vekove. Lukić se u „Serafimu“ sreće sa mnogim izmišljenim likovima, a putevi mu se ukrštaju i sa likovima zasnovanim na stvarnim istorijskim figurama, kao što su Mustafa Golubić, Ivo Andrić, Čerčil, Tito... „Serafim“ je važan deo slagalice, pojašnjava mnoge situacije i likove iz „Konstantinovog raskršća“, istovremeno pružajući nagoveštaj onoga što tek sledi... i to veoma uskoro.
Tajna organizacija „Zavod za istraživanje Onostranog“, koju je Lukić 1904. godine osnovao sa Apisom, bitan je deo ove priče – i postaće, u to sam uveren, još važniji u nastavcima koji su već najavljeni. Do kraja godine biće objavljena knjiga „Dorćolski rekvijem“ u kojoj će se priča o Lukiću nastaviti u današnje vreme, a u pripremi je i roman „Konstantinovo raskršće 2: Uspon Serafima“, koji pred čitaoce stiže tokom 2025. godine, a nakon premijernog emitovanja dugoočekivane visokobudžetne serije „Konstantinovo raskršće“ u produkciji kuće Firefly. Nemanja Lukić je, sumnje nema, jedan veoma zaposlen vampir!
Autor: Đorđe Bajić
Izvor: Nedeljnik
