„Plava gospođa“ Milice Janković i „Jedno dopisivanje“ Julke Hlapec Đorđević u knjizi „Nove ljubavi“
Lagunina edicija „Savremenice“ koja upotpunjuje naše kulturno pamćenje o složenom radu značajnih Srpkinja iz XIX i s početka XX veka, kao i o istoriji privatnog života žena tog doba, bogatija je za prve romane u istoriji naše književnosti koji se bave temom ženske preljube. Reč je o romanima „Plava gospođa“ Milice Janković i „Jedno dopisivanje“ Julke Hlapec Đorđević koje Laguna objavljuje u knjizi „Nove ljubavi“.
U tekstovima ranijih epoha žena je uglavnom bila ona koja je prevarena i koja zbog prevare pati, a ne ona koja vara. Književnice međuratne epohe prepoznale su potencijal ove teme i pomoću nje prvi put progovorile o ženi na posve drugačiji način: o ženi koja je aktivna, a ne pasivna. Takođe, progovorile su o braku, bračnim ulogama i dužnostima, majčinstvu i očinstvu, kao i o ženskom odnosu prema seksu.
„Plava gospođa“ (1924) prvi je roman štampan u formi knjige koji tematizuje žensku preljubu i zahvaljujući tome progovara o pomenutim problemima kao što su ženska seksualnost i uzoran građanski brak. Nakon ovog romana tek je u „Jednom dopisivanju“ (1932) Julka Hlapec Đorđević iznova obradila ovu temu.
Iako glavne junakinje ovih romana, Zora i Marija, stoje na različitim krajevima kada je reč o osvojenim slobodama i razumevanju ženskih identiteta, između njih postoji niz sličnosti. Glavna paralela tiče se prirode njihovih brakova. Obe junakinje žive u „lepim bračnim kavezima“, u zajednicama u kojima nisu zadovoljne partnerskim odnosima. Nezadovoljstvo i nedovoljna lična ostvarenost, emotivna i intelektualna neispunjenost glavni su razlozi za upuštanje u vanbračne afere.
Knjiga „Nove ljubavi“ donosi nam raznovrsniju sliku srpske književnosti, kada je reč o autorstvu, sadržaju, žanrovima, a dug je svakog naroda prema svom kulturnom nasleđu da neprekidno procenjuje i vrednuje pojedina nezasluženo zaboravljena dela. „Plava gospođa“ i „Jedno dopisivanje“ donose nam jednu drugačiju, novu, žensku sliku sveta međuratne srpske književnosti. Knjigu je priredila Jelena Milinković i napisala predgovor.
Knjigu „Nove ljubavi“ potražite od 2. februara u svim knjižarama Delfi, Laguninim klubovima čitalaca, onlajn knjižari www.delfi.rs i na sajtu www.laguna.rs.
U tekstovima ranijih epoha žena je uglavnom bila ona koja je prevarena i koja zbog prevare pati, a ne ona koja vara. Književnice međuratne epohe prepoznale su potencijal ove teme i pomoću nje prvi put progovorile o ženi na posve drugačiji način: o ženi koja je aktivna, a ne pasivna. Takođe, progovorile su o braku, bračnim ulogama i dužnostima, majčinstvu i očinstvu, kao i o ženskom odnosu prema seksu.
„Plava gospođa“ (1924) prvi je roman štampan u formi knjige koji tematizuje žensku preljubu i zahvaljujući tome progovara o pomenutim problemima kao što su ženska seksualnost i uzoran građanski brak. Nakon ovog romana tek je u „Jednom dopisivanju“ (1932) Julka Hlapec Đorđević iznova obradila ovu temu.
Iako glavne junakinje ovih romana, Zora i Marija, stoje na različitim krajevima kada je reč o osvojenim slobodama i razumevanju ženskih identiteta, između njih postoji niz sličnosti. Glavna paralela tiče se prirode njihovih brakova. Obe junakinje žive u „lepim bračnim kavezima“, u zajednicama u kojima nisu zadovoljne partnerskim odnosima. Nezadovoljstvo i nedovoljna lična ostvarenost, emotivna i intelektualna neispunjenost glavni su razlozi za upuštanje u vanbračne afere.
Knjiga „Nove ljubavi“ donosi nam raznovrsniju sliku srpske književnosti, kada je reč o autorstvu, sadržaju, žanrovima, a dug je svakog naroda prema svom kulturnom nasleđu da neprekidno procenjuje i vrednuje pojedina nezasluženo zaboravljena dela. „Plava gospođa“ i „Jedno dopisivanje“ donose nam jednu drugačiju, novu, žensku sliku sveta međuratne srpske književnosti. Knjigu je priredila Jelena Milinković i napisala predgovor.
Knjigu „Nove ljubavi“ potražite od 2. februara u svim knjižarama Delfi, Laguninim klubovima čitalaca, onlajn knjižari www.delfi.rs i na sajtu www.laguna.rs.
