Nagrada za književno stvaralaštvo „Stefan Mitrov Ljubiša“ Radoslavu Petkoviću
Dobitnik nagrade za književno stvaralaštvo „Stefan Mitrov Ljubiša“ za 2019/2020. godinu koju dodeljuje Festival „Budva, grad teatar“ je književnik Radoslav Petković. Odluku o nagradi doneo je žiri u sastavu: Mihajlo Pantić, Nadežda Čačinović i Slavica Perović.
Nagrada će svečano biti dodeljena na zatvaranju Festivala koji se održava od 10. jula do 20. avgusta u Budvi.
„Nagrada koju su dobili pisci poput Mirka Kovača, Ljubomira Simovića i Boža Koprivice nije samo priznanje za ukupan književni rad: ona čini da se laureat oseti privilegovanim što je u dobrom društvu. Nema pisca kog ne raduju nagrade. Ali nagrada je istovremeno i obaveza da budete posvećeni poslu koji najviše volite“, istakao je Petković povodom vesti da je dobitnik prestižnog priznanja.
Radoslav Petković rođen je 1953. godine u Beogradu. Objavio je romane: „Put u Dvigrad“ (1979, Nagrada „Miloš Crnjanski“), „Zapisi iz godine jagoda“ (1983), „Senke na zidu“ (1985), „Sudbina i komentari“ (1993, nagrade: „Meša Selimović“, „Borbina nagrada“ za najbolju knjigu godine i Ninova nagrada za najbolji roman godine) i „Savršeno sećanje na smrt“ (2008, nagrada „Borisav Stanković“); knjige priča: „Izveštaj o kugi“ (1989, „Andrićeva nagrada“) i „Čovek koji je živeo u snovima“ (1998, „Vitalova nagrada“ za knjigu godine); i knjige esejističke proze: „Ogled o mački“ (1995), „O Mikelanđelu govoreći“ (2006), „Vizantijski internet“ (2007), „Upotreba vilenjaka“ (2008), „Događaj godine“ (2010) i „Kolumbovo jaje“ (2017, nagrada „Dusan Vasiljev“).
Dela Radoslava Petkovića prevođena su na engleski, francuski, nemački, grčki, mađarski, bugarski, slovenački, slovački i makedonski jezik. Prevodio je sa engleskog Čestertona, Tolkina, Defoa i Stivensona.
Priče Radoslava Petkovića nalaze se u više antologija objavljenih u zemlji i inostranstvu.
Živi i radi u Novom Sadu.
Foto: Goran Srdanov
„Nagrada koju su dobili pisci poput Mirka Kovača, Ljubomira Simovića i Boža Koprivice nije samo priznanje za ukupan književni rad: ona čini da se laureat oseti privilegovanim što je u dobrom društvu. Nema pisca kog ne raduju nagrade. Ali nagrada je istovremeno i obaveza da budete posvećeni poslu koji najviše volite“, istakao je Petković povodom vesti da je dobitnik prestižnog priznanja.
Radoslav Petković rođen je 1953. godine u Beogradu. Objavio je romane: „Put u Dvigrad“ (1979, Nagrada „Miloš Crnjanski“), „Zapisi iz godine jagoda“ (1983), „Senke na zidu“ (1985), „Sudbina i komentari“ (1993, nagrade: „Meša Selimović“, „Borbina nagrada“ za najbolju knjigu godine i Ninova nagrada za najbolji roman godine) i „Savršeno sećanje na smrt“ (2008, nagrada „Borisav Stanković“); knjige priča: „Izveštaj o kugi“ (1989, „Andrićeva nagrada“) i „Čovek koji je živeo u snovima“ (1998, „Vitalova nagrada“ za knjigu godine); i knjige esejističke proze: „Ogled o mački“ (1995), „O Mikelanđelu govoreći“ (2006), „Vizantijski internet“ (2007), „Upotreba vilenjaka“ (2008), „Događaj godine“ (2010) i „Kolumbovo jaje“ (2017, nagrada „Dusan Vasiljev“).
Dela Radoslava Petkovića prevođena su na engleski, francuski, nemački, grčki, mađarski, bugarski, slovenački, slovački i makedonski jezik. Prevodio je sa engleskog Čestertona, Tolkina, Defoa i Stivensona.
Priče Radoslava Petkovića nalaze se u više antologija objavljenih u zemlji i inostranstvu.
Živi i radi u Novom Sadu.
Foto: Goran Srdanov
Autor: Radoslav Petković
