„Katarke Beograda“ osvojila Nagradu grada Niša
Zbirka priča Gordane Maletić „Katarke Beograda“ dobila je Nagradu grada Niša za najbolju knjigu za decu i mlade, objavljenu tokom 2017. godine. Žiri u sastavu: prof. dr Tihomir Petrović, predsednik, prof. dr Zorana Opačić, članica i doc. dr Danijela Kostadinović, članica, jednoglasno je doneo ovu odluku. Na konkurs objavljen decembra 2017. godine konkurisalo je oko 50 knjiga iz produkcijske 2017. godine.
U saopštenju žirija stoji: „Zasnivajući svoje pripovesti na širokom istorijskom luku, u rasponu od šest vekova a smeštajući ih u prestoni grad-luku Despota Stefana na Dunavu, Gordana Maletić oblikuje heterogene a stilski pažljivo doterane priče o transformacijama identiteta grada i njegovih stanovnika. Po težnji da se pripovedanje zasnuje na sudbini mladog čoveka u istorijskom vremenu, čime se oblikuje svojevrsna fikcionalna istorija detinjstva, i po povremenom izlasku iz realističke motivacije spisateljica nastavlja poetičku liniju Svetlane Velmar Janković. Pripovedanje u zbirci usredsređeno je na istoriju privatnog života, izvan ili u senci dubokih istorijskih preloma, bilo da je reč o srednjovekovnoj trgovačkoj metropoli (po čijim se ulicama kreću Dubrovčani, firentinski lekari i vojnici sa helebardama i štitovima), raskošnom orijentalnom gradu, austrijskoj varošici, središtu kneževine ili kraljevine između dva svetska rata u kojoj se voze velosipedi i snimaju prvi filmovi. Pričama se pokazuje kako istoriju ne oblikuju samo vojskovođe, naučnici i vladari (iako su neke posvećene baš njima), već pre svega bezimeni majstori i zanatlije na čijem umeću počiva svet. Spisateljica pokazuje kako se njihovo stvaranje često graniči sa umetnošću i magijom. Međutim, kako su se menjala vremena i ljudske potrebe, nestajale su određene veštine i rađale se nove (grnčari, dijaci, kolari, galioti, medikusi, kovači, skomrasi-svirači, pa zatim korpari, opančari, berberini, kao i sajdžije, kujundžije, terzije, abadžije, dobošari i dr.) – sve do današnjeg doba, kada su gotovo iščezle. ’Katarke Beograda’ podsećaju nas na njihov značaj i lepotu.“
U saopštenju žirija stoji: „Zasnivajući svoje pripovesti na širokom istorijskom luku, u rasponu od šest vekova a smeštajući ih u prestoni grad-luku Despota Stefana na Dunavu, Gordana Maletić oblikuje heterogene a stilski pažljivo doterane priče o transformacijama identiteta grada i njegovih stanovnika. Po težnji da se pripovedanje zasnuje na sudbini mladog čoveka u istorijskom vremenu, čime se oblikuje svojevrsna fikcionalna istorija detinjstva, i po povremenom izlasku iz realističke motivacije spisateljica nastavlja poetičku liniju Svetlane Velmar Janković. Pripovedanje u zbirci usredsređeno je na istoriju privatnog života, izvan ili u senci dubokih istorijskih preloma, bilo da je reč o srednjovekovnoj trgovačkoj metropoli (po čijim se ulicama kreću Dubrovčani, firentinski lekari i vojnici sa helebardama i štitovima), raskošnom orijentalnom gradu, austrijskoj varošici, središtu kneževine ili kraljevine između dva svetska rata u kojoj se voze velosipedi i snimaju prvi filmovi. Pričama se pokazuje kako istoriju ne oblikuju samo vojskovođe, naučnici i vladari (iako su neke posvećene baš njima), već pre svega bezimeni majstori i zanatlije na čijem umeću počiva svet. Spisateljica pokazuje kako se njihovo stvaranje često graniči sa umetnošću i magijom. Međutim, kako su se menjala vremena i ljudske potrebe, nestajale su određene veštine i rađale se nove (grnčari, dijaci, kolari, galioti, medikusi, kovači, skomrasi-svirači, pa zatim korpari, opančari, berberini, kao i sajdžije, kujundžije, terzije, abadžije, dobošari i dr.) – sve do današnjeg doba, kada su gotovo iščezle. ’Katarke Beograda’ podsećaju nas na njihov značaj i lepotu.“
