Kad je 2007. godine Folker Kučer završio roman „Jedan nerešen slučaj“, prvi deo svog serijala o detektivu Gereonu Ratu, pomerio je granice na književnoj sceni. Istorijski kriminalistički romani čija se radnja odvija u nacističkoj Nemačkoj pisani su i ranije, ali romani koji se bave „zlatnim“ dvadesetim godinama nikad nisu objavljivani pre ovog serijala.

Ova posebno uzbudljiva faza nemačke istorije dvadesetih godina je bila obeležena radikalnim promenama u društvu, što je činjenica koju Kučer u romanu kombinuje sa elementima klasičnog noar romana, koji podseća na američke pisce poput Dešijela Hameta i Rejmonda Čendlera iz tog vremena. Ovaj pristup se odražava i u izboru protagoniste, koji je detektiv prebačen iz Kelna u Berlin. Dok pratimo ovog ambicioznog, mada politički neopredeljenog antiheroja, čitalac može njegovim očima da doživi stari „Čikago na reci Spri“ i pad mlade, perspektivne demokratije sa snažnim, progresivnim tendencijama u ruke fašizma.

Slučajevi Gereona Rata su dobro potkovane istorijske lekcije u kojima se autor suočava kako sa fiktivnim, tako i sa stvarnim likovima i istorijskim događajima, ne gubeći iz vida detektivsku priču. Kučer koristi napet i sceničan stil pripovedanja, koji udahnjuje novi život u zatrovan svet proklete Vajmarske republike, oživljene do neverovatnih detalja. Kučer je izjavio da mu je HBO serija „Sopranovi“ (1999-2007) bila inspiracija, kao i dva filma koje je video jedan za drugim 2002:  film Sema Mendesa „Put bez povratka“ smešten u 1931. godinu i „M“ remek-delo Frica Langa iz te godine, snimljen u Berlinu. I tako je rođena ideja o mešanju ova dva sveta u kriminalistički roman.

Izvor: babylon-berlin.com