Dijana Čop Nešić

Gavran i najbolje priče Edgara Alana Poa je knjiga kojoj se ne prilazi površno, već joj se predaje pažnja i unutrašnja tišina. Njegove priče nisu za čitanje u jednom dahu, već za polagano uranjanje u atmosferu koja je mračna, teskobna i gotovo hipnotišuća. Ono što me je posebno privuklo jeste način na koji Po istražuje granicu između razuma i ludila, gde naratori često postaju sopstveni neprijatelji. Motivi smrti, opsesije i gubitka provlače se kroz gotovo svaku priču, ali uvek na nov i uznemirujuće precizan način. Priče poput Berenike i Izdajničkog srca ostavljaju snažan utisak jer kroz detalje razotkrivaju unutrašnje raspadanje lika, dok Bunar i klatno uvodi u sirovu psihološku borbu sa strahom. Posebno mi je bila zanimljiva raznolikost zbirke, jer se pored gotičkih motiva pojavljuju i gotovo naučno-fantastični elementi, što pokazuje širinu Poove imaginacije. Gavran kao završna tačka ove zbirke nosi snažnu simboliku melanholije i večnog gubitka, i ostaje jedna od najintenzivnijih pesama koje sam čitala. Ovo je delo koje ne pruža utehu, ali pruža duboko razumevanje tame koja postoji u čoveku. Svaka priča zahteva koncentraciju, ali zauzvrat daje snažan estetski i emotivni doživljaj. Za mene, ovo nije samo zbirka priča već iskustvo koje se iznova otkriva i koje zaslužuje mesto na polici svakog ko voli ozbiljnu, slojevitu književnost.

Emilija

Remek delo gotskog stila! Crno i belo, strašno, melanholično i sanjivo delo prvog autora krimi priče i jednog od začetnika horor žanra. Genijalno po svojoj kompoziciji čitanja priče u jednom sedenju gde svaka reč i fragment učestvuje u sveobuhvatnom smislu, krajnjem ishodu. Poovo mračno i magično, realno i uznemirujuće i dan danas, 200 godina kasnije, stvara jezu kvalitetnog rada, koji ledi krv u venama. Psihologija zastrašujućeg ljudskog uma u borbi sa nasavladivim emocijama iz ugla hororskog stvaralaštva intrigira svagog čitaoca i ispunjava ga književnom grozotom i strahom. Svaka priča igra svoj “danse macabre” (Mrtvački ples) u povorci stvaralašva Edgara Alana Poa. Ples predvodi “memento mori” pesma “Gavran” sa mračnom simbolikom, teškom tematikom i snažnim opštepoznatim refernom. Poovo večno “Nevermore”(Nikad više).

Saša Marković

Svaka cast za ovakvo izdanje. Ljubitelji horora, zasluzuju da imaju ovakvu knjigu na policama. Hvala puno i nadam se da cemo imati jos ovakvih iznenadjenja. (u hard cover varijanti naravno).