Zlata Lebović Jakovljević (1942), diplomirala je glumu u Beogradu, u klasi profesora Mate Miloševića. Bila je član Narodnog pozorišta u Nišu, zatim Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu i Pozorišta za decu „Boško Buha“ u Beogradu. U svom kratkom profesionalnom bavljenju glumom osvojila je dve značajne nagrade: Nagradu „Joakim Vujić“ za ulogu Katarine Ivanovne u drami Braća Karamazovi F. M. Dostojevskog i Sterijinu nagradu za ulogu Iris u drami Viktorija Đorđa Lebovića. U Izraelu je učestvovala kao narator, na hebrejskom jeziku, u libretu za oratorijum Raspad Jugoslavije u četiri slike po tekstu Đ. Lebovića, na muziku R. Rihtmana. Odnedavno se bavi objavljivanjem dramske zaostavštine svoga supruga. Objavljeni rukopisi na kojima je radila: roman Semper idem, Tetralogija i radio-drama Svetlosti i senke.