Radovan Samardžić (1922 – 1994), istoričar i pisac. Bio je na čelu raznih ustanova i urednik publikacija, dekan Filozofskog fakulteta, dopisni i redovni član SANU, sekretar Odeljenja istorijskih nauka SANU, direktor Balkanološkog instituta, predsednik Srpske književne zadruge, glavni urednik Jugoslovenskog istorijskog časopisa. Bio je jedan od priređivača sabranih dela Slobodana Jovanovića. Samardžić se u istraživanju prošlosti bavio razdobljem od XVI do XX veka, pokrivao je više oblasti opšte i nacionalne istorije, a bio je najviše okrenut Mediteranu, Osmanskom carstvu, balkanskom prostoru, i u tim okvirima, sudbini srpskog naroda. Značajno mesto u tematici za koju je Samardžić pokazao veliko interesovanje, bila je prošlost Beograda, Srbije i srpskog naroda. Najvažnija dela: Sulejman i Rokselana, Mehmed Sokolović, Osman, Veliki vek Dubrovnika, Ideje za srpsku istoriju, Кosovo i Metohija u srpskoj istoriji, Кosovsko opredeljenje.