Karlo Kolodi

Karlo Kolodi, rođen kao Karlo Lorencini 24. novembra 1826. u Firenci, poticao je iz skromne porodice: otac mu je bio kuvar u bogatim kućama, a majka služavka.

Zbog teških materijalnih prilika, deo detinjstva proveo je na selu, kod rodbine u mestu Kolodi, po kojem će kasnije uzeti svoj književni pseudonim. Upravo to iskustvo, spoj seoskog i gradskog sveta, ostavilo je trajan trag na njegovu maštu i oblikovalo njegov pripovedački senzibilitet.

Rano je pokazivao sklonost ka knjigama i učenju. Školovao se u crkvenim institucijama, najpre u bogosloviji, a potom kod katoličkog reda pijarista u Firenci. Iako se u jednom trenutku razmatralo da postane sveštenik, ubrzo je napustio taj put i okrenuo se književnosti i javnom životu, gde će pronaći svoj pravi poziv.

Tokom 1850-ih i 1860-ih godina Kolodi se afirmisao kao pisac i publicista. Pisao je eseje, satire i pozorišne komade, ali se bavio i prevođenjem, između ostalog bajki Šarla Peroa na italijanski jezik. Upravo rad na tim tekstovima probudio je u njemu dublje interesovanje za književnost za decu, kojoj će kasnije dati svoj najtrajniji doprinos.

Prekretnica u njegovoj karijeri nastupa 1881. godine, kada u nastavcima počinje da objavljuje priču o drvenom lutku u dečjem časopisu. U početku zamišljena kao kratka poučna pripovest, priča o Pinokiju, zahvaljujući velikoj popularnosti među čitaocima, prerasta u roman Pinokio, koji će biti preveden na brojne jezike i steći svetsku slavu. Iako je napisao i druga dela, upravo mu je Pinokio obezbedio trajno mesto u istoriji književnosti.

Danas se Karlo Kolodi smatra jednim od najznačajnijih autora dečje književnosti. Njegovo najpoznatije delo neprestano inspiriše nove generacije čitalaca, kao i brojne adaptacije u književnosti, filmu i pozorištu.

Preminuo je 26. oktobra 1890. godine u Firenci.