Julka Hlapec Đorđević je rođena 1882. godine u Starom Bečeju. Najveći deo života provela je u inostranstvu, najviše u Beču i u Češkoj. Maturu iz klasičnih jezika položila je u Ljubljani. Doktorirala je filozofiju u Beču sa svega 24 godine i time postala jedna od prvih žena doktora nauka u Srbiji. Bila je poliglotkinja: govorila je engleski, nemački, francuski, mađarski i češki jezik. Nakon udaje za češkog oficira Zdenjka Hlapeca preselila se u Češku gde i provela najveći deo života. Pisala je romane, putopise, eseje i književnu kritiku. Sarađivala je sa brojnim časopisima i objavljivala za značajne izdavačke kuće. Bila je angažovana intelektualka – feministkinja i kao takva članica i osnivačica domaćih i internacionalnih feminističkih udruženja. Učestvovala je u negovanju jugoslovensko–čehoslovačkih kulturnih veza. Jedna je od najobrazovanijih žena prve polovine XX veka. Gotovo sve svoje knjige objavila je tokom jedne decenije. U esejističkim knjigama je objedinila studije koje je tokom 20-ih godina XX veka objavljivala u časopisima. Njeno stvaralaštvo povezano je sa feminističkim idejama. Umrla je u Češkoj 1969. godine. Najznačajnija dela: roman Jedno dopisivanje (1932); putopisna proza Osećanja i opažanja (1935); studije i eseji Sudbina žene. Kriza seksualne etike (1930), Studije i eseji o feminizmu I i II (1935, 1937).