Drugi roman Igora Marojevića Dvadeset i četiri zida – čije je novo, znatno prerađeno izdanje pred čitaocem – predstavlja prvo prozno ispitivanje side u srpskoj književnosti i znatno šire. Kako u danima demonstracija 1996/97 vodi paralelni život jedna alternativna grupa ljudi, čiji značajan deo čine i oboleli od „kuge dvadeset prvog veka“? Upečatljiva, potresna i vrlo pregledna ljubavna priča ovog dela pretvorila ga je i u kultnu pozorišnu adaptaciju koja je u Beogradskom dramskom pozorištu igrana 2003. i 2004. godine.

Za razliku od ljubavnog romana, koji prikazuje ljubav, a da ništa ne govori o njoj, Marojevićev roman o ljubavi implicitno odgovara i na pitanje šta je to ljubav. Piščeva suptilnost te indirektnost, tako je nužan korektiv preteće patetike (...) Marojević pripoveda nepostmoderno o jednoj postmodernoj bolesti i jednom klasičnom ljudskom fenomenu, i to je ono što ovaj roman čini važnim i čitljivim i sada.
iz pogovora Slobodana Vladušića

U prvim knjigama Igora Marojevića vide se ogromne mogućnosti nove srpske proze.
iz Kratke istorije srpske književnosti Jovana Deretića

Marojević koristi open end i uvlači čitaoca u djelo, prebacujući mu loptu i, angažujući ga, daje mogućnosti bezbroj krajeva ovog romana.
Farah Tahirbegović, Vizija, Sarajevo

Roman Dvadeset i četiri zida Igora Marojevića priča moćnu a ipak suptilnu priču o ljubavi koja se razvija u neobičnim okolnostima.
Doris fon Draten Vogue